Ik moet weg, kun jij straks voor mij uitklokken?

Een productiemedewerker verlaat zijn werk tot tweemaal toe te vroeg en laat een collega met zijn pasje uitklokken. Twee weken later wordt hij op staande voet ontslagen omdat hij aldus op grove wijze zijn plichten heeft veronachtzaamd. In de ontslagbrief wordt dit fraude genoemd waardoor de medewerker het vertrouwen van de werkgever onwaardig is geworden. Bij de rechter blijkt het allemaal wat genuanceerder te liggen. 

De medewerker had al bij het ingaan van het nieuwe dienstrooster met zijn leidinggevende besproken dat hij op sommige dagen een half uur eerder naar huis moest om zijn kinderen op te vangen. Dat was geen probleem. Hij heeft zich beide keren afgemeld bij de assistent teamleider. De collega had de pas geleend omdat diens eigen pas niet goed werkte en hij daar geen eten mee kon halen. Daarom kon de medewerker niet zelf uitklokken.

Tijdens de zitting geeft een productiemanager aan dat het dagelijks voorkomt dat medewerkers onjuist of helemaal niet uitklokken. Dan wordt achteraf gevraagd naar de reden en worden eventueel de geregistreerde uren handmatig aangepast. Er is verder niemand op staande voet ontslagen wegens onjuist uitklokken.

In geval van fraude moet er sprake zijn van bedrog met als doel het zichzelf of een ander bevoordelen. Gezien het bovenstaande zijn daarvoor geen aanwijzingen. Daarom is er geen sprake van een dringende reden voor het ontslag op staande voet. Het ontslag is niet rechtsgeldig gegeven.

Een poging van de werknemer om de billijke vergoeding op twaalf maandsalarissen plus toeslagen te laten vaststellen, faalt. Wel stelt de rechter vast dat de werkgever de arbeidsovereenkomst met onmiddellijke ingang heeft opgezegd zonder dat hij daarvoor een dringende reden had. Daarmee staat vast dat de werkgever ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. De werknemer is immers ten onrechte geconfronteerd met de situatie dat hij van de ene op de andere dag zijn arbeidsovereenkomst en daarmee zijn loon heeft verloren, terwijl hij reeds dertien jaar bij de werkgever werkte. Bovendien had hij een onberispelijke staat van dienst. Maar inmiddels heeft hij al wel ander werk.

De rechter kent aan de medewerker een billijke vergoeding toe van € 5.000, een vergoeding wegens onregelmatige opzegging van ruim € 12.000 en, omdat van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werknemer geen sprake is, een transitievergoeding van ruim € 17.000.

Let op: De werknemer heeft al een andere baan. Toch betaalt de werkgever flink voor miscommunicatie binnen zijn managementlagen. Zorg er als werkgever voor dat u de feiten volledig boven tafel krijgt, voordat u besluit tot ontslag op staande voet.

Ontslag na negen dagen kost werkgever zeven maandsalarissen

Een bedrijfsleider start op 4 februari bij een nieuwe werkgever. Hij heeft een tijdelijk contract voor zes maanden zonder proeftijd en/of tussentijds opzegbeding. Al op 13 februari beëindigt de werkgever de overeenkomst mondeling. De werknemer eist bij de rechter een gefixeerde schadevergoeding van zes maandsalarissen en een billijke vergoeding van een maandsalaris.

De rechter stelt vast dat de opzegging onrechtmatig is, omdat er geen proeftijd- en/of tussentijds opzegbeding was overeengekomen. Daarmee staat ook vast dat de werkgever schadeplichtig is.

Gefixeerde schadevergoeding
De werkgever is een vergoeding verschuldigd gelijk aan het bedrag van het in geld vastgestelde loon over de termijn dat de arbeidsovereenkomst geduurd zou hebben indien deze van rechtswege zou zijn geëindigd. Daarom moet de werkgever aan de werknemer zes bruto maandsalarissen uitkeren.

Matiging?
De rechter mag deze vergoeding matigen. De werkgever beroept zich op een slechte financiële situatie, en onderbouwt deze met twee jaarrekeningen, waarbij de laatste een verliesjaar betreft. Dat zegt echter volgens de rechter niets over de huidige betaalcapaciteit. Omdat de werkgever niet op de zitting is verschenen en dus geen toelichting kan geven, gaat de rechter aan het beroep op matiging voorbij.

Billijke vergoeding
Het van de ene op de andere dag onregelmatig opzeggen van de arbeidsovereenkomst, is volgens de rechter ernstig verwijtbaar. Alleen al daarom is de werkgever een billijke vergoeding verschuldigd. De werknemer had echter direct weer een andere baan. Ook krijgt hij een gefixeerde schadevergoeding. Vanwege de preventieve werking veroordeelt de rechter de rechter toch tot betaling van een billijke vergoeding € 2.500 (een maandsalaris).

Tip: Een proeftijd of een tussentijds opzegbeding bestaat niet voor niets. Maak daar als werkgever gebruik van. Doet u het niet, dan kan u dat veel geld kosten als een werknemer uw verwachtingen niet of niet snel genoeg waarmaakt.

Inkomstenbelasting over renteloze schenking?

Moeder schenkt in 1997 en 2001 in totaal ruim € 2.900.000 renteloos aan haar zoon. De schenkingen zijn gedaan onder de opschortende voorwaarde van het overlijden van moeder. Bovendien is bepaald dat wanneer de zoon tegelijk met of eerder dan moeder overlijdt, niet hij maar zijn kinderen de begunstigden van de schenking zijn. Moet de zoon de schenkingen in zijn aangifte inkomstenbelasting verwerken?

De zoon vindt van niet. De opschortende voorwaarde betekent immers dat er pas een definitieve schenking is, als moeder overlijdt. En ze leeft nog. Bovendien is er een kans dat hij zelf eerder overlijdt dan moeder. En dan krijgt hij niets. De Belastingdienst heeft een andere mening. Hoe oordeelt de rechter?

Door de schenking heeft de zoon een voorwaardelijke geldvordering op zijn moeder gekregen. Die vordering moet worden gewaardeerd naar de waarde in het economisch verkeer.

Omdat de vordering renteloos is, houdt moeder het genot van de aan de vordering ten grondslag liggende gelden. Ze heeft een genotsrecht dat moet worden gewaardeerd volgens de wettelijke tabellen die daarvoor gelden. Deze tabellen bepalen de waarde van een genotsrecht aan de hand van de leeftijd van de genotsgerechtigde. De waarde van het genotsrecht van moeder komt in mindering op de nominale waarde van de vordering van de zoon.

Tip: Ook al ervaart u geen inkomen of vermogen, toch kunt u voor de inkomstenbelasting belastbaar inkomen genieten. Een goede adviseur informeert u en begeleidt u bij de vormgeving van eventuele fiscale alternatieven. 

Geld gestort op derdenrekening notaris: box 3?

Een oudere heer richt op 31 december 2012 bij de notaris een BV (A BV) op. Op dezelfde dag maakt hij van zijn privérekening €1.500.000 over als agiostorting A BV op de derdenrekening van die notaris. Een paar weken later stort de notaris dat geld door naar de BV die daarmee gekochte grond en andere activa betaalt. Het bedrag wordt niet verwerkt in de aangifte inkomstenbelasting 2013. Is dat terecht?

De rechter komt eraan te pas. Hij stelt dat degene die gelden op een derdenrekening van de notaris heeft gestort, geacht wordt rechthebbende tot die gelden te zijn, tenzij anders blijkt.

De rechter stelt vervolgens vast dat een verplichting tot agiostorting niet blijkt uit de akte van oprichting van de A BV en evenmin uit de statuten of uit een overeenkomst. De oprichter had dus vóór 1 januari 2013 geen afdwingbare verplichting om het op de derdenrekening van de notaris gestorte bedrag aan de BV te voldoen. Dus was de oprichter op 1 januari 2013, de peildatum voor het vermogen in Box 3, de enige rechthebbende op dat bedrag, zodat het zijn vermogen op dat moment niet had verlaten. Het is dus belast in Box 3.

Dat het bedrag enkele weken later, na die peildatum, van de derdenrekening aan de BV is overgemaakt, is niet relevant.

Let op: Bij belastingadvies komt het vaak aan op een exacte juridische vastlegging en een consequente uitvoering. Hier was de uitvoering er wel, maar de juridische vastlegging was onvoldoende om het beoogde resultaat te behalen.