Werknemer fraudeert met gewerkte uren: ontslag?

Een winkelketen hanteert een systeem voor werktijdenregistratie. De winkelmanager moet toezien op de juiste invoer en verwerking. Ook is hij verantwoordelijk voor het openen en sluiten van de winkel en het in- en uitschakelen van het alarm. Vanwege openbaar vervoerperikelen komt hij zelf regelmatig te laat. Dat komt hem duur te staan.

Bewezen wordt dat uit de inschakeltijden van het alarm blijkt dat hij achttien maal een tot twee uur te laat is begonnen. Ook wordt vastgesteld dat de manager bewust telkens als aanvangstijd van zijn werk de normale openingstijd in de werktijdenregistratie heeft ingevoerd. Hij wordt geschorst en vervolgens op staande voet ontslagen omdat hij zo ten onrechte loon heeft gehad over niet gewerkte uren. Bovendien heeft hij de werkgever benadeeld door de winkel te laat te openen. Ook heeft hij zijn voorbeeldfunctie als winkelmanager veronachtzaamd.

De rechter bevestigt dat deze werkwijze een dringende reden voor ontslag op staande voet oplevert. Bovendien is sprake van zodanig ernstig verwijtbaar handelen dat geen transitievergoeding wordt toegekend.

De werkgever vordert ook omzetschade. Die wordt niet toegekend omdat niet wordt bewezen dat bij het telkens te laten komen sprake was van opzet of bewuste roekeloosheid.

Tip: Soms kan een werknemer er, in zijn beleving, niets aan doen dat hij te laat komt. Als openen van de winkel zijn verantwoordelijkheid is, moet hij dat echter zelf voorkomen. Als hem dat niet lukt en hij voert de niet gewerkte uren in als werktijd, levert uiteraard regelrechte fraude op. Reden voor ontslag op staande voet.

Tariefafspraken zzp-ers toegestaan?

Mogen zelfstandigen zonder personeel collectief afspraken maken over hun beloning om aan een minimuminkomen te komen? Staat de Mededingingswet dit toe, of is het oneerlijke concurrentie? Over deze vraag heeft de Autoriteit Consument en Markt zich gebogen. Dit heeft geleid tot een concept-Leidraad tariefafspraken zzp’ers. Wat staat erin?

De Leidraad sluit aan bij de initiatieven van het kabinet om de positie van zzp’ers aan de onderkant van de arbeidsmarkt te verbeteren. Markten werken niet goed als zzp’ers door lage uurtarieven onder het bestaansminimum komen.

Wat mag wel?
Soms willen zzp’ers collectieve afspraken maken over hogere tarieven. Dat mag meestal niet, omdat prijsafspraken tussen ondernemingen de concurrentie vervalsen wat leidt tot hogere prijzen voor consumenten.

De Leidraad laat zien welke ruimte zzp’ers volgens de Mededingingswet hebben om zulke afspraken te maken. Zzp-ers mogen dat doen als ze:

• Zij-aan-zij werken met werknemers en daardoor geen onderneming zijn in de zin van de Mededingingswet.
• Onderling afspreken om het door het kabinet aangekondigde wettelijke minimumtarief (16 euro per uur) in de periode voor de invoering daarvan al te waarborgen.
• Met hun opdrachtgevers gezamenlijk afspreken dat een hoger minimumtarief nodig is om op een bestaansminimum te komen.

Zij-aan-zij werken met werknemers
Zzp’ers die zij-aan-zij werken met één of meer werknemers en in de dagelijkse gang van zaken niet te onderscheiden zijn van die werknemers, zijn voor dat werk geen onderneming in de zin van de Mededingingswet. Het kartelverbod geldt dan niet voor deze zelfstandigen. Zij mogen voor dat werk samen afspraken maken over hun beloning. Dat mag ook in het kader van een cao.

Aangekondigd wettelijke minimumtarief nu al waarborgen
Het kabinet heeft aangekondigd dat het in 2021 een wettelijk minimumtarief voor zzp’ers van 16 euro per uur gaat invoeren. Hiermee wil het kabinet zzp’ers beschermen tegen armoede en voorkomen dat zij tegen een te laag tarief ingehuurd worden. Ook voorkomt het dat opdrachtgevers alleen vanwege lagere kosten kiezen om zelfstandigen in te huren wat leidt tot sociale dumping. Omdat het kabinet dit voornemen heeft, zal de Autoriteit Consument en Markt in de periode voor invoering van het minimumtarief geen boetes opleggen bij afspraken tussen zzp’ers om dit minimumtarief nu al te realiseren.

Tip: Als zzp-er krijgt u dus enige ruimte om met andere zzp-ers tariefafspraken te maken.  

Verhuur tuinhuis via Airbnb

Een echtpaar heeft een eigen woning met in de tuin een tuinhuis. Ze verhuren het enkele weken per jaar via Airbnb aan toeristen. Is deze verhuur onbelast, omdat deze opgaat in het eigen woningforfait? Of is sprake van inkomsten uit tijdelijke verhuur van de eigen woning die voor 70% moeten worden bijgeteld? Of is sprake van inkomsten uit vermogen, belast in box 3?

Volgens de wet wordt tot de eigen woning onder meer gerekend een gebouw of een gedeelte van een gebouw met de daartoe behorende aanhorigheden, voor zover dat de belastingplichtige anders dan tijdelijk als hoofdverblijf ter beschikking staat.

Het tijdelijk verhuurde tuinhuis is een aanhorigheid. Het staat slechts tijdelijk (als het niet is verhuurd) aan het echtpaar ter beschikking. Dat betekent dat het niet tot de eigen woning kan worden gerekend. Daarom zijn de inkomsten uit de Airbnb-verhuur niet als inkomsten uit eigen woning belast. Uit het systeem van de wet volgt dat het tuinhuis dan behoort tot de grondslag van het inkomen uit sparen en beleggen (box 3).

De belastingheffing vindt dus forfaitair plaats op basis van de waarde per 1 januari van het tuinhuis inclusief de bijbehorende grond. De hoogte van het forfaitair rendement hangt af van de omvang van het vermogen in box 3.

Tip: Tijdelijke verhuur van een tuinhuis of een ander gedeelte van uw eigen woning kan fiscaal gunstig uitpakken. We rekenen het graag met u door.

Blunder belastingdienst: geen bijtelling busje

Een werknemer die storingen aan straatverlichting oplost, heeft de beschikking over een busje van zijn werkgever. De Belastingdienst heeft een Verklaring uitsluitend zakelijk gebruik bestelauto afgegeven. De werknemer ontvangt een aanslag inkomstenbelasting 2017 met een correctie van ruim € 9.000 wegens bijtelling privégebruik van het busje.

In de afwijkingsbrief meldt de Belastingdienst dat de werknemer in 2014, in een rechtszaak, heeft verklaard dat hij ook in zijn vrije tijd met de bedrijfsauto rijdt omdat hij oproepbaar is. Hij moet binnen een uur ter plaatse zijn. Deze verklaring rechtvaardigt het vermoeden dat de werknemer met de bedrijfsauto privéritten maakt.

Volgens de rechter gaat de Belastingdienst in deze zaak op drie manieren de fout in.

Correctie via de werkgever
Met betrekking tot een aan een werknemer ter beschikking gestelde bestelauto van de zaak waarvoor een ‘verklaring uitsluitend zakelijk gebruik bestelauto’ is afgegeven en die niet is ingetrokken, dient de correctie wegens (gesteld) privégebruik plaats te vinden door middel van naheffing van loonbelasting. En dus niet uitsluitend via de inkomstenbelasting bij de werknemer.

Correctie in de actualiteit
De correctie moet zoveel mogelijk plaatsvinden naar aanleiding van een constatering van (mogelijk) privégebruik in de actualiteit. In dit geval is het vermoeden van privégebruik in 2014 ontstaan en heeft de Belastingdienst de eerste brief daarover pas in de loop van 2017 naar de werknemer gestuurd.  

Gesteld privégebruik onvoldoende onderbouwd
Waar en wanneer de werknemer in 2014, naar de Belastingdienst vermoedt, de bestelauto voor privédoeleinden heeft gebruikt, is niet vastgesteld. Aangezien het vermoeden niet op een bepaalde rit of ritten was gebaseerd, kon belanghebbende geen tegenbewijs geven. Zo’n non-specifieke onderbouwing van het vermoeden van privégebruik is onvoldoende basis voor een correctie.

Tip: Deze zaak biedt drie aanknopingspunten om een correctie wegens privégebruik van een bestelauto aan te vechten.

Zieke werknemer werkt elders: ontslag?

Een logistiek medewerker wordt wegens psychische klachten volledig arbeidsongeschikt. Bij de werkgever komt een klikbrief binnen. De medewerker zou dagelijks bij een ander bedrijf auto’s poetsen. Een ingeschakeld onderzoekbureau heeft dat bevestigd. De werknemer is op staande voet ontslagen. Hoe loopt het verder?

De werknemer ontkent eerst dat hij elders werkt. Dan stelt hij zich op het standpunt dat geen sprake is van een dringende reden voor ontslag op staande voet. Hij was auto’s aan het poetsen om onder de mensen te zijn. Dat was uit medisch oogpunt noodzakelijk en had hij besproken met de bedrijfsarts.

Hoewel de rechter begrip heeft voor het gegeven ontslag op staande voet, toen de werknemer botweg ontkende, oordeelt hij dat het niet terecht was. Waarom?

De werkgever had eerst via de bedrijfsarts moeten nagaan of de werknemer nog steeds niet in staat was tot enige arbeid, bijvoorbeeld auto’s wassen, en of hij zijn genezing belemmerde door het verrichten van de werkzaamheden of dat deze juist zijn herstel bevorderden. Ook had de werkgever aan de bedrijfsarts moeten vragen of de werknemer toestemming had om de werkzaamheden te verrichten.

Tip: Ontslag op staande voet is een zware maatregel die u meestal beter niet in de, begrijpelijke, emotie van het moment kunt nemen.